Da antigüidade destas terras son boa mostra os restos fósiles achados nalgúns xacementos do concello de Riotorto, concretamente na Órrea, Lodás, Santa Marta de Meilán e As Rodrigas, pertencentes ó periodo Xurásico.

O home prehistórico asentouse nesta bisbarra en torno ó río Eo, adicándose á pesca e á caza nas fragas das montañas. Entre os pobos prerromanos que habitaron estas terras salientan os albións, pobo que dominaba boa parte do nordeste lugués ata o río Navia.

Da época castrexa existen algúns restos, máis sorprende, sen embargo, que non aflorasen máis motivos desta cultura nunca bisbarra caracterizada polos castros e polas explotacións mineiras posteriores, e máis aínda cando existen castros moi cercanos como o da Olga e o do Vilar das Pedras na parroquia de Álvare (A Pastoriza).

Desta época castrexa é o castro da Coroa ou Croa. Trátase dun pequeno castro onde, a pesar da invasión da vegetación, pódense apreciar restos de muros e defensas.

A peza máis notable é o brazal de Riotorto, peza de filiación castrexa conservada hoxe en día no Museo Provincial de Lugo. Considerado tradicionalmente como brazal debido ó seu enroscamento para axeitalo como enfeite de brazo. Dátase entre os sécalos III e I a.C., tendo un peso de 111,5 gramos e un diámetro de 8,9 cm.